فصلنامه علمی مطالعات قدرت نرم

واکاوی فرایند شکل‌گیری قدرت نرم در کره جنوبی با تأکید بر سیاست‌های توسعه اقتصاد خلاق

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

محمد امین آبی پور 1
علی آذری مقدم 2
حسام اوروجی 3

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، معارف اسلامی و علوم سیاسی، دانشگاه امام صادق(ع)، تهران،ایران.

2 دانشجوی دکتری، جامعه شناسی سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی(ره) تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری، علوم سیاسی گرایش جامعه شناسی سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی(ره)، تهران، ایران

چکیده
هدف این پژوهش تبیین سازوکار تولید قدرت نرم کره جنوبی بر پایه سیاست های توسعه اقتصاد خلاق است. با وجود آنکه ادبیات قدرت نرم بیش‌از هر چیز بر نقش فرهنگ تاکید دارند، شواهد اخیر نقش سیاست های توسعه اقتصاد خلاق بر تولید قدرت نرم را برجسته کرده است. از این رو، پژوهش حاضر در پی پاسخ به این پرسش است که سیاست های توسعه اقتصاد خلاق از چه سازوکاری به تولید قدرت نرم در کره جنوبی منجر شده اند. برای پاسخ به این پرسش، از روش ردیابی فرآیند و تحلیل اسناد، گزارش های رسمی و منابع علمی استفاده شده است تا فرایند شکل گیری و اجرای سیاست های اقتصاد خلاق و پیامدهای آن بر قدرت نرم این کشور مورد واکاوی قرار گیرد. یافته های پژوهش نشان می دهد که سیاست های توسعه اقتصاد خلاق از طریق ایجاد حمایت های نهادی، سرمایه گذاری در صنایع فرهنگی و خلاق، تقویت نوآوری، توسعه بازارهای بین المللی و تبدیل محصولات فرهنگی به نمادهای هویت ملی، زمینه افزایش جذابیت فرهنگی و ارتقای تصویر بین المللی کره جنوبی را فراهم کرده اند. این فرایند موجب شده است که محصولات فرهنگی این کشور، علاوه بر ایفای نقش اقتصادی، به ابزارهایی برای افزایش نفوذ، مشروعیت و اثرگذاری بین المللی تبدیل شوند. در نتیجه، پژوهش حاضر نشان می دهد که موفقیت کره جنوبی در تولید قدرت نرم، بیش از آنکه ناشی از ظرفیت های فرهنگی صرف باشد، حاصل پیوند میان سیاست گذاری عمومی، اقتصاد خلاق و توسعه هدفمند صنایع فرهنگی است.

کلیدواژه‌ها

قدرت نرم
اقتصاد خلاق
سیاست گذاری عمومی
صنایع فرهنگی
کره جنوبی
ردیابی فرآیند

عنوان مقاله English

An analysis of the process of soft power formation in South Korea with an emphasis on creative economy development policies

نویسندگان English

Mohammad Amin Abipour 1
ali azari moghadam 2
hessam uruji 3
1 Graduated with a Master's degree in Islamic Studies and Political Science from Imam Sadiq University.
2 PhD student in Political Sociology, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran.
3 PhD student in political science, majoring in political sociology, Allameh Tabatabaei University, Tehran. Tehran, Iran
چکیده English

The purpose of this study is to explain the mechanism of soft power production in South Korea based on creative economy development policies. Although soft power literature emphasizes the role of culture above all else, recent evidence has highlighted the role of creative economy development policies on soft power production. Therefore, the present study seeks to answer the question of what mechanism has led to the production of soft power in South Korea through creative economy development policies. To answer this question, the process tracing method and analysis of documents, official reports, and scientific sources have been used to examine the process of formation and implementation of creative economy policies and their consequences on the country's soft power. The research findings show that creative economy development policies have provided the basis for increasing cultural attractiveness and enhancing South Korea's international image by creating institutional support, investing in cultural and creative industries, strengthening innovation, developing international markets, and transforming cultural products into symbols of national identity. This process has caused the country's cultural products, in addition to playing an economic role, to become tools for increasing international influence, legitimacy, and impact. As a result, the present study shows that South Korea's success in producing soft power is the result of the link between public policy, the creative economy, and the targeted development of cultural industries, rather than being due to mere cultural capacities.

کلیدواژه‌ها English

Soft power
creative economy
public policy
cultural industries
South Korea
process tracking
تای جوزف (۱۳۸۹)، قدرت نرم ابزارهای موفقیت در سیاست بین الملل ترجمه سید محسن روحانی و مهدی ذوالفقاری، تهران: امام صادق (ع).
سعیدی، روح‌الامین، و مقدم‌فر، حمیدرضا. (۱۳۹۳). منابع قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران. مطالعات قدرت نرم، (۱۱).
صادقی، علی. (۱۴۰۱). واکاوی ابعاد و مولفه‌های قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران در اسناد بالادستی. مطالعات قدرت نرم، (۲۸).
عترت‌دوست، محمد. (۱۴۰۰). گونه‌شناسی و منبع‌یابی «قدرت نرم» مبتنی بر تحلیل محتوای آیات قرآن کریم. مطالعات قدرت نرم، (۲۷).
موسوی‌زاده، سید جواد، زرقانی، سید هادی، و امیرفخریان، مصطفی. (۱۴۰۱). طراحی مدل سنجش قدرت نرم کشورهای جهان. جغرافیا، ۲۰(۷۵).
نای جوزف (۱۳۹۲) آینده قدرت ترجمه احمد عزیزی، تهران: نشر نی.
هرسیچ، حسین. (۱۳۹۰). تجزیه و تحلیل ویژگی‌ها، مبانی و مؤلفه‌های قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران. مطالعات قدرت نرم، (۳).
 
Affandi, R. A., & Putri, N. W. (2023). *KOCCA strategy for expanding South Korean cultural content to global audiences amid the COVID-19 pandemic*. E3S Web of Conferences, 426, 02050.
Anholt, S. (2007). Competitive Identity: The New Brand Management for Nations, Cities and Regions. Palgrave Macmillan.
Beach, D., & Pedersen, B. (2013). Process-tracing methods: Foundations and guidelines. The University of Michigan Press: Ann Arbor.
Crasnow, S. L. (2022). 11 Process Tracing and Narrative Science. Narrative Science, 229.
Etzkowitz, H., & Zhou, C. (2017). The Triple Helix: University–Industry–Government Innovation and Entrepreneurship. Routledge.
Gandini, A., Bandinelli, C., & Cossu, A. (2017). Collaborating, competing, co-working, coalescing: Artists, freelancers and social entrepreneurs as the'new subjects' of the creative economy. In Collaborative production in the creative industries (pp. 15-32). London: University of Westminster Press.
Hahm, S. D., & Heo, U. (2025). Comparative analysis of soft power between South Korea and the United States. Journal of Asian and African Studies, 60(1), 157–175. 
Hartley, J. (2007). The evolution of the creative industries–Creative clusters, creative citizens and social network markets. In Creative Industries Conference, Asia-Pacific Weeks.
Howkins, J. (2001). The Creative Economy: How People Make Money from Ideas. London: Penguin Books.
Jin, D. Y. (2016). New Korean Wave: Transnational Cultural Power in the Age of Social Media. University of Illinois Press.
Jin, D. Y. (2024). The rise of digital platforms as a soft power apparatus in the New Korean Wave era. Communication and the Public. https://doi.org/10.1177/20570473241234204 
Jin, D. Y., & Yoon, K. (2016). The Social Mediascape of Transnational Korean Pop Culture. New Media & Society, 18(7), 1277–1292.
Kanyapong, V. (2023). Soft power strategy in creative content industry with creative economy in South Korea. Journal of Communication and Innovation NIDA. 
Kim, S. (2022). Cultural industries and soft power: Focusing on value growth of the Korean Wave. Hyangto Munhwa Yeongu. 
Kim, Y. (2016). The Korean Wave: Korean Media Go Global. Routledge.
KOFICE. (2024). *Global Hallyu Survey 2024*. Korean Foundation for International Cultural Exchange.
Kroenig, M., McAdam, M., & Weber, S. (2010). Taking soft power seriously. Comparative Strategy, 29(5), 412-431.
Lopez-Leyva, S., & Guzmán-Solano, G. (2021). *The Creative Economy as a Factor of Economic Development: Three Different Cases, One Common Objective*. Culture. Society. Economy. Politics, 1(2), 41–58.
Mattern, J. B. (2005). Why “soft power” isn’t so soft: Representational force and the sociolinguistic construction of attraction in world politics. Millennium: Journal of International Studies, 33(3), 583–612.
McClory, J. (2015). The Soft Power 30: A global ranking of soft power. London: Portland Communications.
Moiseienko, I. (2022). Using the potential of the creative economy to restore Ukraine. International Journal of Management and Economics, 58(4), 381-392.
Newbigin, J. (2019). The creative economy-where did it come from and where is it going?. In A research agenda for creative industries (pp. 21-26). Edward Elgar Publishing
Nye, J. (2009). Joseph Nye on Soft Power.
Pratt, A. (2013). Creative industries and development: Culture in development, or the cultures of development?.
Roselle, L., Miskimmon, A., & O’Loughlin, B. (2014). Strategic narrative: A new means to understand soft power. Media, War & Conflict, 7(1), 70–84. 
Russakova, О., & Zhakyanova, А. (2023). THE EVOLUTION OF THE CONCEPT OF SOFT POWER IN THE WORK OF JOSEPH NYE: ANALYSIS OF THE MAIN STAGES. Izvestiâ KazUMOiMÂ Im. Abylaj Hana., 51(1).
Schere, E. (2021). Soft Power-The Underestimated Strategy for Global Influence. Fletcher F. World Aff., 45, 41.
Schumpeter, J. A. (1976). Capitalism, Socialism and Democracy (5rd ed.)
Ścibiorska-Kowalczyk, I., & Cichoń, J. (2021). *The significance of cultural policy: Case study of South Korea*. Sustainability, 13(24), 13805.
Song, S. (2025). South Korea's soft power. Cambridge University Press. 
Tülüce, N.& Yurtkur, A. (2015). Term of Strategic Entrepreneurship and Schumpeter's Creative Destruction Theory. Procedia Social and Behavioral Sciences, 207,720-728.
UNCTAD. (2018). Creative Economy Outlook: Trends in International Trade in Creative Industries. United Nations Conference on Trade and Development.
UNESCO. (2022). *Re|Shaping Policies for Creativity: Addressing Culture as a Global Public Good*. UNESCO
UNESCO. (2022). Re|Shaping Policies for Creativity: Addressing Culture as a Global Public Good. UNESCO Publishing.

صفحه اصلی

راهنمای نویسندگان

ارسال مقاله

داوران

تماس با ما