دکترین صلح از طریق قدرت (زور): ایده‌ای در خدمت شر

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

گروه حقوق عمومی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

چکیده
قرن حاضر بیش از هر زمان و مقطع تاریخی دیگر، ناظر و گواه آغاز نبردهایی با طعم تعصب کور و لجاجت بر سر ایده های کودکانه و بی فرجام بوده است. در این مصاف تاریخی، داستان جنگ غالبا با اندک بهانه‌‌ای یا حتی بی بهانه آغاز می‌شود و با انبوهی از اندوه و خسران و هجران و فقدان آدمیان، ادامه و سرانجام پایان می‌یابد. فارغ از آفات و پیامدهای ناگوار جنگ، آنچه بیش از همه در خور تأمل و درنگ دارد، توجه به مبنا و کنه ایده‌ها یا نظریه‌هایی است که با پوشش راهی برای نجات و برون رفت از بحران به میان می آیند و راه خود را به مثابه یک نظریه راهگشا باز می کنند و بی هیچ واکاوی و وارسی دلایل و توجیهات طرح این ایده ها و نظریات، در میان بسیار مبانی نظری و معرفتی علوم انسانی، خوش می نشینند بی آنکه نقد و جراحی شوند. در این میان، دکترین صلح از طریق قدرت یا به عبارتی صلح از رهگذر زور (صلح تحمیلی)، از جمله ایده‌هایی است که به لحاظ منطقی واجد ناسازگاری و ناهمخوانی ذاتی در درون خود است. مقاله پیش رو، به شیوه توصیفی- تحلیلی و با فرض وقوع وضعیت جنگی میان دو یا چند کشور، بر آن است تا ناسازگاری‌های ذاتی و عملی دکترین صلح با توسل به زور را، با نظر به دقایق مفهومی قدرت و اثر پذیری‌ قدرت و حقوق بر هم، بازنماید و در جهت اثبات این مدعا پیش رود که دکترین یاد شده، بیش از آنکه ایده ای

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله English

The Doctrine of Peace Through Force: An Idea in the Service of Evil

نویسنده English

Ehsan Aghamohammadaghaee
Assistant Professor,Public law Department, NT.C,Islamic Azad University, Tehran. Iran.
چکیده English

This century, more than any other time and historical period, has witnessed the beginning of battles flavored with blind fanaticism and stubbornness over childish and fruitless ideas. In this historical confrontation, the story of war often begins with a few excuses or even no excuses and continues and finally ends with a multitude of sorrow, loss, anguish and loss of people.
Regardless of the disasters and unfortunate consequences of war, what is most worthy of reflection and hesitation is paying attention to the basis and core of ideas or theories that come up with the guise of a way to save and get out of the crisis and pave their way as a path-breaking theory, and without any analysis and examination of the reasons and justifications for proposing these ideas and theories, they sit happily among many theoretical and epistemological foundations of the humanities, without being criticized or surgically examined.
Meanwhile, the doctrine of peace through power, or in other words, peace through force (imposed peace), is one of the ideas that logically has inherent inconsistency and inconsistency within itself.
The following article, in a descriptive-analytical manner and assuming the occurrence of a state of war between two or more countries, aims to reveal the inherent and practical inconsistencies of the doctrine of peace by resorting to force, considering the conceptual details of power and the mutual effectiveness of power and rights, and to proceed towards proving the claim that the aforementioned doctrine, rather than being an idea for good

کلیدواژه‌ها English

War situation
doctrine of peace through strength
imposed peace
crisis of legitimacy
Legal power
peace in the service of evil
منابع
1.        ابوالحمد، عبدالحمید، (1384)، مبانی سیاس، تهران: انتشارات توس.
2.        بشیریه، حسسین، (1399)،  آموزش دانش سیاسی، تهران: انتشارات نگاه معاصر.
3.        بشیریه، حسین، (1402)  جامعه شناسی سیاسی (نقش نیروهای اجتماعی در زندگی سیاسی)، تهران: نشر نی.
4.        دال، رابرت، (1364)، تجزیه و تحلیل جدید سیاست، ترجمة حسین ظفریان، تهران: نشر  مترجم.
5.        دوورژه، مورویس، (1378)،  بایسته­های جامعه شناسی سیاسی، ترجمة ابوالفضل قاضی شریعت پناهی، تهران: دادگستر.
6.        رحمت الهی، حسین، (1398)، تحول قدرت، (قدرت از سپیده دمان تاریخ تا عصر جهانی شدن)، تهران: نشر میزان.
7.        رحمت الهی، حسین، آقامحمدآقایی، احسان، (1402)،  تأملی در مناسبات دولت و شهروند گذار از دولت مطلقه به دولت مشروطه، تهران: انتشارات خرسندی.
8.        رهبری، مهدی، (1388)،  معرفت و قدرت معمای هویت، تهران: نشر کویر.
9.        ساکت، حسین، (1370)،  نگرشی تاریخی به فلسفة حقوق، مشهد: انتشارات نقش جهان
10.     سِنِت، ریچارد، (1378)، اقتدار، ترجمة باقر پرهام، تهران: نشر و پژوهش شیرازه.
11.     عالم، عبدالرحمن، (1401)،  بنیادهای علم سیاست، تهران: نشرنی.
12.     عسگری، محمود، (1390)،  قدرت افکنی: الزامی برای بازدارندگی، تهران: انتشارات پژوهشکدة مطالعات راهبردی.
13.     قاضی شریعت پناهی، ابوالفضل، (1375) حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، تهران: انتشارات دانشگاه تهران
14.     قاضی شریعت پناهی، ابوالفضل، (1377)  بایسته­های حقوق اساسی، تهران: نشر دادگستر.
15.     کاتوزیان، ناصر،(1377) مبانی حقوق عمومی، تهران: نشردادگستر.
16.     گالبرایت، جان کنت، (1381)، آناتومی قدرت، ترجمة محبوبة مهاجر، تهران: انتشارات سروش.
17.     لاگلین، مارتین، (1395)، مبانی حقوق عمومی، ترجمه محمد راسخ، تهران: نشر نی.
18.     لینکلیتر، آندرو، صلح لیبرالی، (1387)، ترجمة علیرضا طیب، تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی.
19.     نای، جوزف. ای، (1387)،  قدرت در عصر اطلاعات (از واقع گرایی تا جهانی شدن)، ترجمة سعید میر ترابی، تهران: پژوهشکدة مطالعات راهبردی.
20.     نای، جوزف. ای، (1387)،  قدرت در عصر اطلاعات (از واقع گرایی تا جهانی شدن)،تهران:انتشارات مطالعات راهبردی.
21.     نای، جوزف، (1383)،  کاربرد قدرت، ترجمة سید رضا میرطاهر، فصلنامة راهبرد دفاعی، سال دوم، شمارة 6، صفحه 21.
22.     نای، جوزف، (1392)،  آیندة قدرت، ترجمة  احمد عزیزی، تهران: نشر نی.
23.     نظری، علی اشرف، (1391)،  سوژه، قدرت و سیاست (از هابز  تا پس از  فوکو)،  تهران: نشر  آشیان
24.     نقیب زاده، احمد ، (1394)، جامعه شناسی سیاسی، تهران: انتشارات سمت.
25.     نیو، امرسون ام و دیگران، (1381)، موازنة قدرت؛ ثبات در نظام های بین المللی، ترجمة پژوهشکدة مطالعات راهبردی، تهران: انتشارات پژوهشدة مطالعات راهبردی.
26.     ولف، چارلز و روزی من، برایان، (1384)،  دیپلماسی عمومی، ترجمة علی گل محمدی ، تهران: ماهنامة زمانه، 33-32.
27.     هیوود، اندرو، (1387)  کلید واژه ها در سیاست و حقوق عمومی، ترجمة اردشیر امیر ارجمند و سید باسم موالی زاده، تهران: انتشارات امیر کبیر.