1) امام خمینی، سید روح الله (1369). صحیفه نور، تهران: سازمان مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی و انتشارات سروش.
2) احدی، افسانه (1389)، دیپلماسی عمومی: چهارچوب مفهومی و نظری در محمود واعظی؛ دیپلماسی عمومی و سیاست خارجی، تهران: مجمع تشخیص مصلحت نظام، مرکز تحقیقات استراتژیک،گروه پژوهشی سیاست خارجی.
3) ابوالحسن شیرازی، حبیب اله (1396). «دیپلماسی فرهنگی و نقش انجمنهای دوستی در روابط بینالملل»، فصلنامه روابط بینالملل، سال دهم، شماره 28.
4) اسکندری فاروجی، ابوالفضل؛ علیرضا آقا حسینی (1394). «کاربست دیپلماسی عمومی در صدور انقلاب اسلامی»، فصلنامه مطالعات انقلاب اسلامی، سال دوازدهم، شماره 43.
5) بهروزی لک، غلامرضا (1385). «اسلام سیاسی و جهانی شدن»، فصلنامه مطالعات راهبردی، سال 9، شماره 1، بهار.
6) جهان بین، فرزاد؛ مسعود معینی پور (1393). «فرآیند تحقق تمدن اسلامی از منظر حضرت آیت الله خامنهای»، فصلنامه مطالعات انقلاب اسلامی، سال یازدهم، شماره 39.
7) جهان بین، فرزاد؛ مونا پارسا(1392). «راهبردهای ارتقاء قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران در جهان اسلام بر اساس مدل(SWOT) (از منظر مقام معظم رهبری)»، فصلنامه مطالعات سیاسی جهان اسلام، سال دوم، شماره 51.
8) جمال زاده، ناصر (1391). «قدرت نرم انقلاب اسلامی ایران و نظریه صدور فرهنگی انقلاب (با تاکید بر بیداری اسلامی در منطقه)»، فصلنامه پژوهشنامه انقلاب اسلامی، سال اول، شماره 4.
9) حجازی، سید حسین (1387). «ظرفیتهای قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران در مقابله با تهدیدات نرم آمریکا، گزارش جمهور، (مرکز پژوهش و اسناد ریاست جمهوری)»، ضمیمه فصلنامه تخصصی نامه دولت اسلامی، شماره 26و 27.
10) داداندیش، پروین؛ افسانه احدی (1390). «جایگاه دیپلماسی عمومی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران»، فصلنامه روابط خارجی، سال سوم، شماره اول.
11) دارا، جلیل؛ محمود بابایی (1395). «شیعههراسی و ایران هراسی: راهبرد آمریکا برای حفظ رژیم صهیونیستی»، فصلنامه مطالعات انقلاب اسلامی، سال سیزدهم، شماره 44.
12) دهقانی فیروزآبادی، سید جلال (1386). «هویت و منفعت درسیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران»، مجموعه مقالات منافع ملی جمهوری اسلامی ایران، تهران، پژوهشکده مطالعات راهبردی.
13) دهقانی فیروزآبادی، سید جلال؛ علیرضا اشراقی (1395). «ارزیابی دکترین و اهداف راهبردی آمریکا در تقابل با اسلام و جمهوری اسلامی ایران»، فصلنامه رهیافت انقلاب اسلامی، سال دهم، شماره 37.
14) دهشیری، محمدرضا (1388). بازتاب مفهومی و نظری انقلاب اسلامی ایران در روابط بینالملل، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
15) دنگچی، مهدی (1394). «احیای تمدن اسلامی از نگاه امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری»، فصلنامه علمی ـ تخصصی فرهنگ پژوهش، شماره 22.
16) ذولفقاری، مهدی (1392). «اثرگذاری قدرت نرم در دیپلماسی عمومی»، تألیف ناصر جمال زاده، مجموعه مقالات قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران، تهران: دانشگاه امام صادق(ع).
17) رحمانی، منصور (1394). «دیپلماسی عمومی و سیاست خارجی»، فصلنامه مطالعات راهبردی جهانی شدن، سال ششم، شماره پانزدهم.
18) ستوده، محمد؛ مرتضی علویان (1391). «راهکارهای دیپلماسی عمومی و رسمی ایران در مواجهه با اسلام هراسی غرب»، فصلنامه علوم سیاسی، سال پانزدهم، شماره پنجاه و هشتم.
19) ستوده، محمد؛ هادی ترکی (1394). «بیداری اسلامی و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران: فرصتها، تهدیدها و راهبردها»، فصلنامه علوم سیاسی، سال هجدهم، شماره هفتاد و یکم.
20) شریعتی نیا، محسن (1389). «ایران هراسی: دلایل و پیامدها»، فصلنامه روابط خارجی، سال دوم، شماره ششم.
21) عراقی، غلامرضا (1394). فرصتها و چالشهای صدور انقلاب اسلامی و راهبردهای ارتقاء آن در عصر بیداری اسلامی، دانشگاه باقرالعلوم(ع).
22) گوهری مقدم، ابوذر؛ مهدی جاودانی مقدم (1391). «جایگاه سیاستهای حمایتگرایانه آمریکا در جنگ نرم علیه انقلاب اسلامی ایران»، فصلنامه پژوهشنامه انقلاب اسلامی، سال اول، شماره 3.
23) ملک محمدی، حمیدرضا؛ مهدی داودی (1391). «تأثیر ایران هراسی بر سیاستهای نظامی امنیتی کشورهای شورای همکاری خلیج فارس»، فصلنامه سیاست، دوره 42، شماره 2.
24) ملک زاده، محمد (1393). «مؤلفههای دینی و ملی قدرت نرم نظام جمهوری اسلامی ایران»، فصلنامه علوم سیاسی، سال هفدهم، شماره شصت و هشتم.
25) نای، جوزف (1387). قدرت نرم؛ ابزارهای موفقیت در سیاست بینالملل، ترجمه سید محسن روحانی، مهدی ذولفقاری، تهران، انتشارات دانشگاه امام صادق(ع).
26) یزدان فام، محمود (1393). دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران، تهران، پژوهشکده مطالعات راهبردی.
27) Taylor (2009). Ph., Public Diplomacy and Strategic Communi-cations, in Snow, Nancy, and Philip M. Taylor, Routledge Hand-book of public Diplomacy, New York and London.
28) Kelley, John Robert (2009). ʻʻBetweenʻʻTake-offsʼʼ andʻʻCrash Landingsʼʼ, Situational Aspects of Public Diplomacy, ʼʼin Nancy Snow and Philip M.
