نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

مربی گروه علوم سیاسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

چکیده

قدرت نرم به دولت­ها توصیه می­نماید در مواجه با مسائل جدیدی جهانی و به منظور تامین منافع ملی خود، تاکید صرف بر توان نظامی و قدرت اقتصادی به هیچ عنوان راهگشا نخواهد بود و می­بایست منابع  ناملموس همچون؛ فرهنگ، ایدئولوژی، ارزش­ها و همچنین مجموع سیاست­ها را که مجموعاً و یا هر یک به تنهایی مولد جاذبه و موجد اقناع هستند، به منظور شکل­دهی به ترجیحات، اولویت و خواست­های  دیگران به کار ببندند. وقوع انقلاب اسلامی کشور ایران را در میان  سایر کشورها از  جمله عراق صاحب  منابع  قدرت نرم متعدد و متنوعی ساخت که عمدتاً بر محوریت اسلام و آرمان­های انقلابی بنیان گذاشته شده­اند. در این راستا سوال اصلی که این پژوهش به دنبال پاسخگویی به آن بر آمده است این است که نقش قدرت نرم در سیاست خارجی ج.ا. ایران در قبال کشور عراق چیست، به منظور پاسخگویی به این پرسش، فرضیه این پژوهش به وجود قدرت نرم ج.ا. ایران در عراق، در سه سطح منابع عقیدتی- ارزشی، منابع فرهنگی-اجتماعی و منابع سیاسی باورمند است. این منابع از طریق سیاست­های رسمی و همچنین دیپلماسی عمومی و اجزای مهم آن نظیر؛ دیپلماسی فرهنگی و دیپلماسی رسانهای قابلیت تحقق و تبدیل یابی به قدرت بالفعل را دارند. روش  انجام  پژوهش "توصیفی-تحلیلی"است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Role of Soft Power in the Foreign Policy of the Islamic Republic of Iran (Case Study of Iraq)

نویسنده [English]

  • sonaz nasiri

Instructor, Department of Political Science, Payame Noor University, Tehran, Iran

چکیده [English]

Soft power advises governments in the face of new global issues and in order to secure their national interests, a mere emphasis on military might and economic power will not be helpful in any way, and intangible resources such as; Use culture, ideology, values, as well as a set of policies that collectively or individually generate attraction and persuasion to shape the preferences, priorities, and desires of others. The occurrence of the Islamic Revolution made Iran, among other countries, including Iraq, possess numerous and diverse sources of soft power, which are mainly based on Islam and revolutionary ideals. In this regard, the main question that this study seeks to answer is that the role of soft power in the foreign policy of the Islamic Republic of Iran. What is Iran in relation to Iraq? In order to answer this question, the hypothesis of this research is the existence of soft power of the Islamic Republic of Iran. In Iraq, Iran believes in three levels of ideological-value resources, socio-cultural resources and political resources. These resources through formal policies as well as public diplomacy and its important components such as; Cultural diplomacy and media diplomacy have the potential to be realized and transformed into actual power. The research method is "descriptive-analytical".

کلیدواژه‌ها [English]

  • Soft power
  • Role
  • Foreign Policy
  • Islamic Republic of Iran
  • Iraq
  • امام زاده فرد، پرویز (1389). «بررسی جایگاه قدرت نرم در سیاست: از دوران باستان تا زمان معاصر»، فصلنامه مطالعات سیاسی، سال دوم، شماره 7، 160- 143.
  • برزگر، کیهان (1386). «ایران، عراق جدید و نظام امنیت منطقه ای خلیج فارس»، راهبرد، شماره 43، بهار، 75- 59.
  • بهزادی، حمید (1368). اصول روابط بین الملل و سیاست خارجی، تهران: دهخدا.
  • پورسعید، فرزاد (1389). «مفهوم شناسی گفتمان نرم و محیط راهبردی متاثر از آن»، فصلنامه راهبرد دفاعی، سال هشتم، شماره 28، بهار، 60- 33.
  • جردن، تری. ج و روانتری، لستر (1380). مقدمه ای بر جغرافیای فرهنگی، ترجمه سیمین تولایی و محمد سلیمانی، تهران: پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
  • حبیب زاده، محمدجعفر و اسماعیل رحیمی نژاد (1386). «کرامت انسانی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، فصلنامه مدرس، دوره 11، شماره 4، 82- 51.
  • حسن خانی، محمد (1384). «دیپلماسی فرهنگی و جایگاه آن در سیاست خارجی کشورها»، دوفصلنامه دانش سیاسی، شماره دوم، پاییز و زمستان، 148- 135.
  • خدادادی، اسماعیل (1382). مبانی علم سیاست، قم: انتشارات یاقوت.
  • سیف زاده، سیدحسین (1379). نظریه پردازی در روابط بین الملل، تهران: انتشارات سمت.
  • شریعتی، شهروز (1388). «معرفت شناسی بنیان های فکری گفتمان مقاومت اسلامی در انقلاب ایران»، در مجموعه مقالات همایش بین المللی مقاومت، تهران: وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، 82- 57
  • عالم، عبدالرحمان (1382). بنیادهای علم سیاست، تهران: نشر نی.
  • عامری، هوشنگ (1374). اصول روابط بین الملل، تهران: نشر آگه.
  • علی بابایی، غلامرضا (1375). فرهنگ روابط بین الملل، تهران: وزارت امور خارجه.
  • عیوضی، محمدرحیم (1389). «مقایسه مردم سالاری دینی و لیبرال دموکراسی»، راهبرد یاس، شماره بیست و یکم، 311- 291.
  • فرانکل، جوزف (1376). روابط بین الملل در جهان متغیر، مترجم عبدالرحمان عالم، تهران: وزارت امور خارجه.
  • قهرمان پور، رحمان (1389). «تقدم الهام بخشی بر قدرت نرم در سیاست های خارجی ج.ا. ایران در جهان اسلام»، فصلنامه راهبرد دفاعی، سال هشتم، شماره 28، بهار، 172- 147.
  • کاظمی، علی اصغر (1372). اصول روابط بین الملل در تئوری و عمل، تهران: قومس.
  • مریجی، شمس الله (1387). مبانی فکری و زمینه های اجتماعی جریان های معاصر عراق، قم: موسسه بوستان کتاب.
  • مورگنتا، هانس. جی (1374). سیاست میان ملت ها، مترجم حمیرا مشیرزاده، تهران: انتشارات وزارت امور خارجه.
  • نای، جوزف (1383). «کاربرد قدرت نرم»، ترجمه سیدرضا میرطاهر، فصلنامه راهبرد دفاعی، سال دوم، شماره 6، زمستان، 39- 1.
  • نای، جوزف (1389) قدرت نرم (ابزارهای موفقیت در سیاست بین الملل)، ترجمه محسن روحانی و مهدی ذوالفقاری، تهران: دانشگاه امام صادق (ع).
  • نیک آئین، احسان (1388). «دیپلماسی عمومی؛ رویکردی نو در عرصه روابط بین الملل»، فصلنامه سیاست خارجی، سال بیست و سوم، شماره 2، 394- 361.
  • همایون مصباح، حسین (1383). «مردم سالاری دینی، پاسخ بنیادین حکومت اسلامی»، اندیشه، سال دهم، شماره سوم، 118- 91.
  • reza and mohammadrezamajidi (2118-9). ”irans foreign policy in postrevolution era: aholistic approach”.iranian journal  of  international affairs.vol.12.no.1-2pp:111.114.
  • Mohammadi, Manouchehr (2118).”The source of power in Islamic republic of iran”. iranian journal of international affairs.vol.16.no.2pp:1-21.
  • -Morgenthau, Hans. J (1973). Politicsamong nations, the struggle for power and peace. New york: Alfred A.Knopf (fifth edition).
  • Joseph (2011). The future of power. Published in, United State: Public Affairs.