نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

2 دانشیار روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

چکیده

راهبرد سیاست خارجی آمریکا در دولت‌های اوباما و ترامپ از منظر نظریه‌های مختلف و بعضاً متعارض مورد بررسی قرارگرفته است و خلأ بررسی مقایسه‌ای مبتنی بر بررسی این راهبردها بر بستر یک راهبرد کلان کاملاً مشهود است؛ بنابراین، پرسش اصلی پژوهش این است که وجوه اشتراک و افتراق راهبرد سیاست خارجی آمریکا در دوران رهبری اوباما و ترامپ کدامند؟ در پاسخ، فرضیه اصلی عبارتست از اینکه: با تأکید بر فاصله‌گیری از راهبرد کلان تفوق در سیاست خارجی آمریکا در حدفاصل سال‌های 2009 تا 2020، جهت گیری مزبور در دوره اوباما در قالب «راهبرد موازنه برون بوم» بر بسترپافشاری بر منابع نرم قدرت (اتحادسازی، چندجانبه‌گرایی و دیپلماسی بین‌المللی و قدرت هوشمند) در دستورکار قرار داشت و در دوره ترامپ در چارچوب تأکید بر واقع‌گرایی رها شده از نرم افزارگرایی، «راهبرد ناموازنه» مدنظر قرار گرفت. در این پژوهش از ترکیب مفاهیم راهبرد و تغییر در راهبرد و نظریه رفتار موازنه‌ای راندال شوئلر به عنوان یکی از نظریات مکتب رئالیسم نوکلاسیک بهره گرفته شده است و روش پژوهش نیز روش مقایسه‌ای است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

A Comparative Study of US Foreign Policy Strategy (2009-2020): From Obama's Realistic-Software Strategy to Trump's Realistic-Software aversion Strategy

نویسندگان [English]

  • farhad vakili 1
  • Asghar Keivan hoseini 2

1 Allameh Tabataba University student

2 associate professor of allameh tabatabai university

چکیده [English]

The US foreign policy strategy in the Obama and Trump administrations has been examined from the perspective of various and sometimes conflicting theories, and the gap of comparative study based on the study of these strategies in the context of a grand strategy is quite obvious; So, the main question of the research is what are the commonalities and differences between the US foreign policy strategy under Obama and Trump? In response, the main hypothesis is that: Emphasizing the distance from the grand strategy of American foreign policy primacy between 2009 and 2020, this orientation in the Obama era in the form of "offshore balancing strategy" on the basis of insisting on soft sources of power (Alliance Building, multilateralism and international diplomacy and smart power) It was on the agenda, and in the Trump era, an "nonbalancing strategy" was considered in the context of emphasizing realism abandoned by software orientation. In this research, the combination of the concepts of strategy and change in strategy and Randall schweller's theory of balancing behavior has been used as one of the theories of the school of neoclassical realism and the research method is a comparative method.

کلیدواژه‌ها [English]

  • strategy
  • Software Orientation
  • Obama
  • Trump
  • Offshore Balancing Strategy
  • Nonbalancing Strategy
1)      برژینسکی، زبیگنیو (1393). بینش استراتژیک آمریکا و بحران قدرت جهانی، ترجمه علی بهفروز، تهران: صمدیه.
2)      بوزان، باری (1390). ایالات متحده و قدرت‌های بزرگ، ترجمه عبدالحمید حیدری، تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی غیرانتفاعی، چاپ دوم.
3)      رنشون، استنلی (1393). امنیت ملی اوباما: ارزیابی دوباره دکترین بوش، ترجمه عسگر قهرمان‌پور، تهران: میزان.
4)      کاردان، عباس (1390). کتاب آمریکا (10): ویژه بررسی اسناد استراتژی امنیت ملی آمریکا پس از جنگ سرد، تهران: ابرار معاصر تهران.
5)      لیتل، ر (1394). تصویرهای متعارض از سیاست جهان، در گرگ فرای و جاستینا اهیگن، تهران: نشر نی.
6)      واعظی، محمود (1387). سیاست خارجی آمریکا، تهران: پژوهشکده مطالعات استراتژیک.
7)      ویتکف، چارلی و یوجین ویتکف (1382). سیاست خارجی آمریکا (الگو و روند)، ترجمه اصغر دستمالچی، تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امورخارجه.
8)      Brands, H. (2018). American grand strategy in the age of Trump. Washington, DC: Brookings.
9)      Cha, T., & Seo, J. (2018). Trump by Nixon: Maverick presidents in the years of US relative decline. The Korean Journal of Defense Analysis, 79-96.
10)  Clarke, M., & Ricketts, A. (2017). US grand strategy and national security: the. Australian Journal of International Affairs.
11)  Cobb, J. (2016). Donald Trump and the Death of American Exceptionalism. New Yorker.
12)  Cohen, Z. (March 26, 2017). Trump proposes $54 billion defense spending hike. CNN.
13)  Dueck, C. ( 2006). Reluctant Crusaders: power culture and change in american grand strategy. New Jersey: Princeton University Press,.
14)  Dueck, C. (2004). Ideas and Alternatives in American Grand Strategy, 2000–2004. Review of International Studies, 30, 511-535.
15)  Dueck, C. (2015). The Obama Doctrine: American Grand Strategy Today. Oxford University Press.
16)  foreign policy. (JULY 29, 2020). Trump Undercuts Pentagon Over Germany Troop Withdrawal.
17)  Godson, R., & Shultz, R. (2010, 4th Quarter). A QDR for All Seasons? Joint Force Quarterly, 52-56.
18)  Haass, R. (2017). Trump foreign policy has found its theme: The Withdrawal Doctrine. US have left/threatening to leave TPP, Paris accord, UNESCO,NAFTA, JCPOA. Twitter. Available at: https://twitter.com/RichardHaass/.
19)  Haass, R. (2020). Withdrawal Doctrine. Washington Post.
20)  Haass, R. N. (May/June 2008). The Age of Nonpolarity What Will Follow U.S. Dominance. Foreign Affairs.
21)  Humphrey, J., & Messner, D. (2006). Unstable multipolarity? China's and India's challenges for global governance. Bonn: German Development Institute (Briefing Paper).
22)  Jervis, R. (1993). International Primacy: Is the Game Worth the Candle? International Security, 17, 52-67.
23)  Kagan, R. (2016). Trump Marks the End ofAmerica asWorld’s ‘Indispensable Nation. Finatial Times.
24)  Kitchen, N. (2016). Ending ‘permanent war’: Security and economy under Obama. In M. Bentley, & J. Holland, The Obama Doctrine: A Legacy of Continuity in US Foreign Policy? (pp. 9-25). london: Routledge.
25)  Kitchen, N. (2020). Why American grand strategy has changed: international constraint, generational shift, and the return of realism. Global Affairs, 1-18.
26)  Kitchen, N., & Cox, M. (2019). Power, structural power, and American decline. Cambridge Review.
27)  Larsen, P. T. (2016). Trump and the Demise of the American Global Order. Reuters.
28)  Layne, C. (2012, January 27). The (Almost) Triumph of Offshore Balancing. National Interest.
29)  Mearsheimer, J. ( 2011). Imperial by Design. National Interest, 16-34.
30)  Monten, J. (2007). Primacy and Grand Strategic Beliefs in US Unilateralism. Global Governance, 119–138.
31)  (2011). National Military Security.
32)  (2010). National Security Strategy.
33)  (2017). national security strategy.
34)  Nye, J. (May- June 2004). The Decline of America’s Soft Power. Foreign Affairs, 83.
35)  Obama, B. (2006). The Audacity of Hope. New York: Three Rivers Press.
36)  Porter, P. (2018). Why America’s Grand Strategy Has Not Changed: Power, Habit, and the U.S. Foreign Policy Establishment. International Security, 42, 9-46.
37)  Quinn, A. (2011). The art of declining politely: Obama’s prudent presidency and the waning of American power. International Affairs, 4, 803–824.
38)  Schweller, R. L. (2004). Unanswered Threats: A Neoclassical Realist Theory of Underbalancing. International Security.
39)  (January 2012). Sustaining U.S. Global Leadership: Priorities for 21st Century Defense. Department of Defense.
40)  The Japan Times. (November 4, 2015). Japan-U.S. security alliance not fair, Donald Trump says.
41)  Trump, D. (June 16, 2015). Donald Trump announces a presidential bid. The Washington Post.
42)  Walt, S. M. (2018). Has Trump Become a Realist? Foreign Policy, 1-5.
43)  Zakaria, F. (2008). The Post-American World And the Rise of the Rest. London: Penguin. Xxiii.